Historie2016-12-12T09:21:53+00:00

Cees de BoerInleiding

In 1985 wordt in het voormalige station te Medemblik een tentoonstelling ingericht over het bakkersvak. Deze tentoonstelling is twee maanden lang te bezichtigen en vormt het begin van het Bakkerijmuseum “De oude bakkerij”. De grondslag voor het museum is echter jaren daarvoor reeds gelegd door bakker Cees de Boer uit Wadway.

 

Voorgeschiedenis

Cees de Boer begint in 1930 zijn eigen bakkerij in Wadway, een klein plaatsje in West Friesland tussen Spanbroek en Wognum. Hij krijgt drie kinderen: Jan, Truus en Ans.  Tijdens zijn leven spaart en verzamelt Cees alles wat interessant is, maar zijn voorliefde gaat toch vooral uit naar bakkersspullen. Met zijn dood in 1977 laat hij een grote verzameling na aan zijn kinderen.

Dochter Ans de Boer is in 1966 getrouwd met Theo Spil, zoon van bakker Spil in Zwaag. Hij is de vijfde generatie Spil die bakker is. Samen delen ze de interesse in het bakkersvak, ook al heeft Ans altijd geroepen dat ze ‘nooit met een bakker wil trouwen’. Het echtpaar gaat in Medemblik wonen.
Begin jaren ’80 staan ze op zaterdagen in ‘de Oudheidkamer’ in het Weeshuis om bezoekers te ontvangen. Ze stallen daar verschillende bakkersattributen uit die afkomstig zijn uit de verzameling die bakker Cees de Boer hen heeft nagelaten.

 

Artikel 18-7-1985Het begin

In 1985 komt het heugelijke bericht dat het echtpaar Spil met hun tentoonstelling tijdelijk terecht kan in het station van Medemblik. In dit eerste jaar trekt het museum reeds 2000 bezoekers. Maar helaas is het van korte duur en naarstig wordt gezocht naar een nieuwe lokatie.

Een jaar later opent Bakkerijmuseum “De oude bakkerij” zijn deuren in het voormalige pand van Slager Van Doorn, welke reeds lange tijd niet meer als slagerij in gebruik. Ook al lijkt deze nieuwe lokatie weggestopt achter de winkelstraat, de bezoekers weten in steeds grotere getale het pandje in de Tuinstraat te vinden.

Het pand wordt echter te klein. Er kunnen niet te veel bezoekers tegelijkertijd in en er ontstaan kleine problemen. Zo is er geen toilet aanwezig en met ruim 10.000 bezoekers per jaar is dat geen overbodige luxe! Ook de demonstraties, ooit begonnen als aardigheidje, zijn lastig. Zo staat de bakker niet alleen met zijn rug naar het publiek; ook stromend water is niet in de ‘bakkerij’ aanwezig. Gezocht wordt naar een groter pand.

 

De verhuizing

In 1988 wordt het huidige pand aan de Nieuwstraat 8 gekocht. Het is een voormalige sigarenzaak annex timmerfabriek en staat al langere tijd leeg, maar heeft veel potentie.  Er wordt druk verbouwd en op 4 februari 1989 opent “De oude bakkerij” wederom haar deuren. Voor de opening is de gehele familie Spil in klederdracht gestoken en de moeder van bakker Theo, bakkersvrouw in hart en nieren, houdt een toespraak.

Tussen 1988 en heden zijn er verschillende verbouwingen; zo wordt het dak vernieuwd en verhoogd, wordt er een stukje aan het pand gebouwd en zijn er toiletten bij gekomen. Het museum in zijn huidige vorm begint duidelijk gestalte te krijgen.

 

Het heden
Met zo’n 50.000 bezoekers per jaar is het museum inmiddelds uitgegroeid tot één van de middelgrote musea van Nederland. Het museum heeft in 2000 de officiele Museumregistratie gekregen en de plannen voor de toekomst hebben gelukkig geen tijd om stoffig te worden. Dit mede dankzij de oprichters: Theo en Ans Spil, maar vooral ook dankzij de bijna honderd vrijwilligers die het museum al die jaren een warm hart toedragen.